Brussel - Denpasar

Na al die uren onderweg zijn, zal ik beginnen van bij het begin: 

Heathrow is megagroot!!

Niet normaal… je kan hier dus echt wel verloren lopen! Onze aansluiting was hier vrij snel dus alles weer tiptop!  Aan boord van het Qantas airplane kregen we al direct melding dat er een vertraging was van 15min. met de volgende melding: "there is a strange suitcase aboard, so were trying to figure out which one and will be first taking it out". Oooowkay dan :) daar wordt ne mens nu eens gerust van! haha… no panic, NO STRESS ;-) 

Hoedanook, we zijn uiteindelijk goed vertrokken én met de nodige uitrusting van tandenborstel, tv-oortjes, selectie van nieuwe films, ... Je gaat het niet geloven, maar ik heb dus 8u aan een stuk door geslapen :) en dan vliegt de tijd natuurlijk wel… maar eerlijk Qantas is toch wel een leuke maatschappij.

Wanneer we arriveerden op onze eindbestemming, Denpasar, zien we Putu (onze chauffeur) al staan met een bordje. From now on my name is Miss Ellen, want achternamen vinden ze gewoon te moeilijk hier :)

Putu is een heel erg vriendelijke man. We laden onze bagage in zijn Sardonis buske, waarmee we de komende dagen nog veel zullen rondtoeren...

Putu heeft zijn beroep als gids niet gemist, hij begint al meteen spontaan te vertellen over vanalles en nog wat. Onderweg zien we veel brommers waar ze met zijn 3 achter elkaar op zitten, wat een raar zicht! :) Blijkt dat als er kinderen bij op zitten, dat je tot 5 personen op één brommer mag!  

Het blijft toch raar, zo rijden aan de linkerkant in plaats van rechts hoor...

We rijden ongeveer een uurtje naar Ubud, en onderweg vertelt Putu nog over de aanslagen in 2005.  Blijkbaar zitten de daders nu in de gevangenis in Bali en de regering heeft zn volk beloofd dat ze voor het einde van dit jaar de Death Penalty krijgen.  Je ziet hier ook veel honden op de straat lopen, uitgemergeld, vies en vuil (ocharme) zoekend naar eten.

Putu zegt dat honden hier niet gewaardeerd worden, honden zijn hier niet echt huisdieren, dus ze lopen hier maar als wilde honden op de straat. En ja, regelmatig in het donker worden er wel aangereden.

Om half 3 arriveren we aan ons Hotel Tegal Sari.  Een mn snelt ons toe die onze koffers al naar de kamer draagt. We krijgen meteen een iced-tea als verwelkoming tijdens de check-in.  Ik vraag om een wake-up call, want morgenvroeg komen de mensen van de SPA uit de buurt ons oppikken. Dus zo gezegd, zo gedaan, om 7u zouden we wakker moeten zijn.  We spreken met Putu af voor maandag, gezien we ons morgen alleen maar in de watten gaan laten leggen.

We lopen in het donker - naast de rijstvelden - naar onze kamer, en je hoort niks anders dan geritsel in het rijstveld en miljoeeeeeeeenen krekels!

Op nog geen 5 minuutjes stappen moeten we nog even een trap op, en dan staan we even versteld: Prachtig! Echt, onvoorstelbaar mooi! (wat moet het wel niet zijn bij daglicht!)       Ik had de foto’s uiteraard al wel gezien, maar dit overtreft werkelijk alle verbeelding :) We hebben een kamer op poten en een terras dat uitkijkt op de rijstvelden.

Slapen doen we met het muskietennet dicht en hoe romantisch schuifdeuren ook zijn, we laten ze wijselijk toe, de gekko’s die we ontdekten tegen de plafond van het terras wil ik liever niet mee in bed :p  

Slaap lekker!! 

 


 
The bedroom! :-)
- Reageer op bericht -
Site door zoov.be
Copyright 2012